Nieuws

15/11/2019

Beter Geven debuteert in DBB100

In de nieuwste editie van DBB100 zijn de grondleggers van Beter Geven opgenomen. Lees meer >

19/09/2019

Workshop ‘Theory of Change’ op 30 januari 2020

Op donderdag 30 januari 2020 kunt u aan de slag met uw eigen Theory of Change. Lees meer >

27/08/2019

Cursus ‘Financiële beoordeling van aanvragen’ op 6 februari 2020

Op donderdag 6 februari 2020 verzorgt Beter Geven wederom een cursus waarin de financiële aspecten van aanvraagbeoordeling centraal staan. Lees meer >

Nieuwsarchief

Twitter LinkedIn

Jacob Gelt Dekker

Jacob Gelt DekkerOp 1 september jongstleden stierf Jacob Gelt Dekker. Van huis uit tandarts koos hij – toen hij op 28-jarige leeftijd kanker kreeg – voor het ondernemerschap. Hij was succesvol met bedrijven als fitnessclub Splash, One Hour Super Photo, KwikFit en Budget Rent a Car. Na de verkoop van die bedrijven trok hij zich terug op Curaçao, waar hij door zijn investeringen een invloedrijk man werd. Zijn vaak ongezouten kritiek maakte hem echter niet bij iedereen geliefd. Na de publicatie van een column zei hij in de Volkskrant: “Ik heb mijzelf niets te verwijten. Er was al zo veel geluld, zácht geluld. En je weet: zachte heelmeesters maken stinkende wonden. Op een gegeven moment moet je gewoon heel droog opschrijven hoe het werkelijk zit.”

In 2001 werd Gelt Dekker wederom met kanker geconfronteerd. Hij werd filantroop en richtte verschillende liefdadigheidsstichtingen op. Hij investeerde op Curaçao € 50 miljoen in de omvorming van achterstandswijk Otrabande tot vijfsterrenhotel Kura Hulanda, zijn bekendste project. Tot ongenoegen van sommigen in de Curaçaose politiek. Statenlid Eunice Eisden stelde naar aanleiding van een column die Gelt Dekker schreef: “Zijn grote investeringen geven hem geen vrijbrief om alles te zeggen”. Zelf zei hij daarover: “Het is ontzettend leuk om in je eentje zo’n stadscentrum aan te pakken. Je creëert werkgelegenheid, maar dat is niet het enige. Je herbouwt niet alleen huizen, je herbouwt ook mensen. Je geeft ze eigenwaarde. Iedereen zei: dat kan ik niet, maar het kan wel. Als je er maar energie in stopt en die mensen inspireert. Ze hebben nooit iets anders gehoord dan: het is een rotzooi hier en jullie zijn drop-outs en criminelen. Dan gaan die mensen zelf ook denken: we zijn ex-slaven en we deugen niet. Onzin. Iedereen kan alles.”

Gelt Dekker was ook voorzitter van het erebestuur van ChildRight, het charitatieve fonds van Nobelprijswinnaars. En ooit zelf misbruikt in zijn jeugd, zette hij zich wereldwijd in voor de rechten van het kind. “We waren bijvoorbeeld in een vluchtelingenkamp in Myanmar, waar honderdduizenden mensen op een kluitje zitten,” zie hij in een interview. “Uiteindelijk besloten we om de meest briljante scholieren eruit te pikken en klaar te stomen voor de universiteit. Dan beschikt het land straks over een intellectuele infrastructuur om de boel zelf te runnen. Je ziet dat die kinderen dat oppakken. Dat inspireert me enorm.”

Over zijn drijfveren zei hij verder: “Ik ben net een autocoureur, ik heb behoefte aan de adrenalinestoot van een uitdagende wedstrijd. Pas dan heb je het gevoel dat je leeft. Pas als je schept, van niets iets maakt, word je een volledig mens. Maar de meeste mensen leiden het bestaan van een plant. Ze zitten gewoon te dutten.” Volgens premier Eugene Rhuggenaath is het slavernijmuseum in Otrobanda “het mooiste cadeau aan Curaçao” dat de Nederlandse ondernemer heeft nagelaten. In een eerbetoon schreef de Werkgroep Caraïbische Letteren in 2014 dan ook: “Jacob zijn nalatenschap voor de Curaçaose gemeenschap is een schitterend voorbeeld van het aanvoelen van de essentiële behoefte van een volk op zoek naar haar verleden en tevens een ‘wake-up call’ voor de minimalisten in onze bevolking die de eigen potentie van ons eiland niet inzien of miskennen. Het is tevens een voorbeeld hoe een bezielde, doordrammerige idealist, dwars tegen politieke willekeur, tegenwerking en corruptie zijn ideaal weet te bereiken.”

Bronnen:

 

Ga terug naar het overzicht van filantropen >>>