Mijn laatste volkje is vertrokken. Na een grote zwerm is het de achterblijvers niet gelukt een goede koningin te maken. Een volk zonder koningin is als een feestje waar de gangmaker vertrokken is. Langzaam zakt de energie in en stuift het gezelschap uiteen.
Is dit – na 13 jaar imkeren – het natuurlijke einde van deze mooie periode, die mij zoveel heeft gegeven? Zoals het opdoen van nieuwe kennis over de insectenwereld en bloemenbiodiversiteit, andere mensen leren kennen (imkers zijn allemaal aardige types! Ze hebben niet allemaal een rokertje en een baard!) en het leren van een prachtig ambacht. Net zo mooi – en moeilijk overigens – als filantropieadviseur zijn.
Gelukkig blijven bijen ook op een andere manier onderdeel van mijn leven: door naast mijn werk voorlichting te geven bij de Imkersvereniging Den Haag en filantropen erop te wijzen dat ze grote impact maken door dit thema mee te nemen in hun persoonlijke geefstrategie. Er zijn fondsen en filantropen die bijdragen aan initiatieven en onderzoek, zie bijeninitiatieven of via Arista Bee Research. Kennis verspreiden via projecten van bijvoorbeeld de Bijenstichting is ook donatiewaardig. En in je eigen omgeving kun je bijvriendelijke zaden rondstrooien. Doe je binnenkort ook mee met de Nationale Zaaidag op 22 april 2026?
Een hoopvolle ontwikkeling is dat angelloze bijen in Peru wettelijk bestaansrecht krijgen. Deze oudste bijensoort staat onder druk door ontbossing, pesticiden en klimaatverandering. Deze doorbraak draagt bij aan het ontstaan van soortgelijke initiatieven, zodat we wereldwijd bijen beter beschermen. In Nederland wordt hieraan gewerkt door BeeFoundation en Rechten van de Natuur.
Helaas is het te laat om mijn bijen te vertellen over hun rechten. Natuurlijk blijf ik mij inzetten voor een gebalanceerd ecosysteem, in ieder geval in onze eigen tuin. En wie weet verwelkom ik op een dag weer een zoemende zwerm!